Εκδρομή σε Ιωάννινα – Kαλπάκι - Κόνιτσα
11-12 Μαΐου 2011
Αναχώρηση από Αρχαιολογικό Μουσείο ώρα 8 π.μ. Στάση καθοδόν για καφέ, άφιξη στο Μουσείο Καλπακίου, όπου μας περίμεναν για την ξενάγηση. Μεγάλη η συγκίνηση στην ξενάγηση αυτή. Είναι πολύ ωραία διευθετημένος ο χώρος με τα κειμήλια από τον πόλεμο του 1940 εκτεθειμένα, το video που προβλήθηκε, τον πίνακα με τις μάχες που έδωσαν οι Έλληνες σε όλη την γύρω περιοχή. Ο περιβάλλων χώρος επίση επιβλητικός.
Ύστερα από μερικά χιλιόμετρα φθάσαμε στην Κόνιτσα, χαριτωμένη επάνω στο βουνό σε φυσικό περιβάλλον απείρου κάλλους. Διανύσαμε μία διαδρομή στο βουνό μερικών χιλιομέτρων και θαμπωθήκαμε από την ομορφιά της Πίνδου. Φθάσαμε στο χωριό Μπουραζάνι και από εκεί στο ξενοδοχείο «ΜΠΟΥΡΑΖΑΝΙ», χωμένο μέσα στα δέντρα, δίπλα στον ποταμό Αώο. Κτισμένο σε στυλ ρουστίκ έχει ιδιαίτερο χρώμα, καλαίσθητο με ωραίους κοινόχρηστους χώρους και εξαιρετικά δωμάτια. Τα πουλιά κελαηδούν και ο ποταμός ακούγεται, αίσθηση φανταστική.
Η ξενάγηση από τον κ. Γιώργο Τάσσιο με το πούλμαν στο Περιβαλλοντικό Πάρκο (Πάρκο Άγριας Ζωής) εκτάσεως 1.500 στρεμμάτων, ονειρεμένη: τα ελάφια, τα κρι-κρι, οι αγριόχοιροι, τα ζαρκάδια, το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας, το υπερσύγχρονο συνεδριακό κέντρο. Τα φωτιστικά από κέρατα ελαφιών, όλα τα στοιχεία από ξύλο περίτεχνα δουλεμένο και ο κ. Τάσσιος να περιγράφει, να περιγράφει ασταμάτητα επί τρείς ώρες περίπου που πέρασαν χωρίς να το καταλάβουμε. Η χλωρίδα της περιοχής ατελείωτη με σπάνια φυτά που προσελκύουν φυσιοδίφες αλλά και χομπίστες για να τα μελετήσουν.
Μία πρωτόγνωρη εμπειρία για μας, έργο ζωής για την οικογένεια Τάσσιου που μακάρι να συνεχιστεί. Επιστρέφοντας ήταν στρωμένη η τραπεζαρία, μύριζε το φρεσκομαγειρεμένο κυνήγι.
Διανυκτερεύσαμε. Το πρωί-πρωί μας ξύπνησαν τα πουλιά. Ο ήχος του νερού του ποταμού Αώου που τρέχει ασταμάτητα, μοναδική αίσθηση και η καταχνιά πάνω από το ποτάμι με την πρωινή υγρασία, συναίσθημα ονειρεμένο.
Το πρωινό εξαιρετικό με φρέσκα ζεστά κρουασάν, αυγουλάκια από τις κοτούλες ζεστά και ντόπια προϊόντα.
Κινήσαμε για το προσκύνημα στη Μονή της Παναγίας Μολυβδοσκέπαστης, μας περίμενε ο μοναχός, μας ξενάγησε, ωραίο περιποιημένο το μοναστήρι σε γραφική τοποθεσία. Από εκεί, στο χωριό Μολυβδοσκέπαστο στα σύνορα με την Αλβανία, εκεί που ενώνεται ο Σαραντάπορος με τον Αώο. Σε διέπει ρίγος συγκίνησης και λίγο πιο πάνω ένα χιλιόμετρο δρόμος πεζή, στον Ναό των Αγίων Αποστόλων με διαμορφωμένη πλατεία περιποιημένη, την προτομή του Στρατηγού Δαβάκη και ηρώο των πεσόντων, σε καταλαμβάνει ο εθνικός παλμός και μετουσιώνεσαι…… Καφές στο χωριό και αναχώρηση για Δωδώνη. Η ξενάγηση ήταν εξαιρετική, μόνο που έπιασε βροχή και δεν μείναμε στον χώρο όση ώρα έπρεπε. Τουλάχιστον πήραμε μία ιδέα.
Στα Ιωάννινα, στο εστιατόριο «Η ΛΙΜΝΗ» στην παραλία μας περίμενε στρωμένο τραπέζι. Μετά το φαγητό καφές και βόλτα στην παραλία, ήταν μαγευτικά. Δεν προλαβαίναμε να περάσουμε στο νησάκι – αν και το θέλαμε πολύ – γιατί η ώρα ήταν περασμένη. Στις 5μ.μ. ακριβώς αναχωρήσαμε για Θεσσαλονίκη με δύο ενδιάμεσες στάσεις όπως προβλεπόταν. Ήταν μία από τις καλύτερες εκδρομές μας γιατί είχε μεγάλη ποικιλία, ήταν γεμάτη, μας δημιούργησε πολλά και διάφορα συναισθήματα και νιώσαμε σαν να είχαμε ταξιδέψει μία εβδομάδα.
Φωτογραφίες
