Ξάνθη - Πομακοχώρια

16-17 Οκτωβρίου 2001

Από τις αρχές του 2001 είχαμε αποφασίσει μία συνεργασία με τους Συλλόγους Αποφοίτων των Σχολείων: Βαλαγιάννη, Αγλαΐας Σχινά και Καλαμαρί, που αποσκοπούσε στην οργάνωση κοινών εκδηλώσεων για τα μέλη όπως και εξορμήσεις φιλανθρωπικού και κοινωνικού σκοπού. Στο πλαίσιο αυτής της συνεργασίας αποφασίστηκε να γίνει μία εξόρμηση στην περιοχή της Ξάνθης, στα γνωστά μας Πομακοχώρια. Είχαμε πληροφορηθεί πως στα Δημοτικά Μειονοτικά Σχολεία υπήρχε έλλειψη εκπαιδευτικού υλικού.  Τελικά ο Σύλλογος Αποφοίτων Καλαμαρί δεν συμμετείχε σε αυτήν την εξόρμηση.    Υπήρξε διαδικασία πολύπλοκη για τη δυνατότητα πρόσβασης στα μειονοτικά σχολεία Θράκης, προηγήθηκαν πολλές συνεννοήσεις με τους αρμοδίους φορείς και οι λεπτομέρειες της οργάνωσης άπειρες.   Αγοράσαμε δύο videoτηλεοράσεις και κασέτες ιστορικού περιεχομένου καθώς και ιστοριούλες. Συγκεντρώσαμε παιδικά βιβλία (οργανώσαμε εκδήλωση για αυτόν τον σκοπό), αγοράσαμε δωράκια για τα παιδιά, επίσης μολύβια τετράδια και άλλα συναφή.
Η εκκίνηση έγινε από το Αρχαιολογικό Μουσείο στις 16 Οκτωβρίου πρωί-πρωί, καφές καθοδόν άφιξη στην Ξάνθη. Είχαμε συνάντηση με τους αρμοδίους φορείς για τη ρύθμιση των λεπτομερειών.  Το μεσημέρι πήγαμε στη Γαλάνη, κοντά στους Τοξότες, για φαγητό.  Άφιξη στο ξενοδοχείο, ξεκούραση. Στις 6.30μ.μ. ξεναγηθήκαμε στην Πινακοθήκη,  όπου λειτουργεί η έκθεση «ΘΡΑΚΗ 2000», υπό την αιγίδα  της Βουλής των Ελλήνων. Πολύ ενδιαφέρουσα έκθεση με πολλές πληροφορίες για τη Θράκη. Εν συνεχεία περιήγηση στην παλαιά πόλη, η οποία έχει αναπλασθεί, είναι ένα κόσμημα. Περίπατος, φαγητό και ξεκούραση.
Το πρωί της 17ης Οκτωβρίου ξεκινήσαμε για τον σκοπό μας.  Πρώτος σταθμός η Γοργόνα, όπου παραδώσαμε το υλικό, δεύτερος σταθμός το Άλμα, όπου και εκεί το ίδιο. Μας συνόδευσαν στα 2 χωριά οι αρμόδιοι παράγοντες.
Ήταν εξαιρετική εμπειρία, μοναδική: είδαμε διάφορα παράδοξα που μας βάζουν σε σκέψεις. Κατ αρχήν, όσον αφορά την περιοχή και την πρόσβαση στα χωριά, τίποτα δεν θυμίζει τον παλιό εφιάλτη. Άσφαλτος μέχρι τα χωριά, ωραία καινούρια σπίτια, ευημερία εν γένει - όπως μας είπαν οι αρμόδιοι – τάσεις ανοικοδομήσης και δορυφορικές κεραίες τηλεόρασης σε όλα τα σπίτια. Σε χωριά που είναι κρυμμένα πίσω από το βουνό υπάρχουν 2 και 3 δορυφορικά πιάτα για την καλή λήψη εικόνας. Τα παιδιά καλοντυμένα, καθαρά και πολύ όμορφα.
Μελανά σημεία τα σχολεία τους. Παράγκες, ένα ή δύο μικρά δωμάτια – ανεπίτρεπτη κατάσταση – χωρίς μία κανονική θερμάστρα για τον χειμώνα, όπου το κρύο είναι τσουχτερό. Η καλύτερη και μεγαλύτερη αίθουσα, περιποιημένη, στρωμένη με χαλιά χρησιμοποιείται μόνο για το μάθημα των Θρησκευτικών ήτοι τη διδασκαλία του Κορανίου. Στα Μειονοτικά Σχολεία της ορεινής Θράκης τα μαθήματα διδάσκονται από 1 Έλληνα και 1 Μουσουλμάνο δάσκαλο-τουρκικά. Οι Έλληνες δάσκαλοι καταβάλλουν μεγάλες προσπάθειες να μάθουν στα παιδιά ελληνικά, χρειάζεται όμως μεγάλη ψυχή, επιμονή και πίστη στο λειτούργημα για να επέλθει το ποθούμενο αποτέλεσμα.  Νομίζουμε ότι βάλαμε ένα λιθαράκι κι εμείς με τις εκπαιδευτικές κασέτες, τους χρειάζονται όμως και άλλα βιβλία, παιδικά απλά, κατανοητά για να εξασκηθούν. Πρέπει να επανέλθουμε εκεί ακόμα μία φορά. Η συγκίνηση όλων μας ήταν μεγάλη καθώς αποχαιρετούσαμε αυτά τα πολύ γλυκά παιδάκια που μας κοίταζαν απορημένα. Συναισθηματικά φορτισμένοι  επανήλθαμε στη συνέχιση του προγράμματος με επίσκεψη, ξενάγηση και προσκύνημα στη Ι.Μ.Παναγίας Καλαμούς. Ακολούθησε φαγητό στην Ξάνθη, επίσκεψη και καφές στο Πόρτο-Λάγος και εν συνεχεία πήραμε το δρόμο της επιστροφής.