Οδοιπορικό

Θεσσαλονίκη - Καλαμάτα - Αρχαία Μεσσήνη

ΠΥΛΟΣ – ΑΡΧΑΙΑ ΟΛΥΜΠΙΑ – ΠΑΤΡΑ
Ιούνιος 2015Η «Αρχαία Μεσσήνη» ήταν ο κύριος προορισμός της εκδρομής που οργάνωσε ο Σ.Α.Ε.Β., 3-8 Ιουνίου 2015. Ο σκοπός της εκδρομής ήταν η ξενάγηση στον αρχαιολογικό χώρο της Αρχαίας Μεσσήνης, από τον καθηγητή αρχαιολογίας και διενεργήσαντα τις ανασκαφές, κ. Πέτρο Θέμελη, του οποίου πατέρας ήταν ο ποιητής και φιλόλογος Γεώργιος Θέμελης, καθηγητής επί σειρά ετών στα Εκπαιδευτήρια Βαλαγιάννη.
Με πούλμαν, 20 μέλη του Συνδέσμου, φθάσαμε στη γοητευτική Καλαμάτα, αγνώριστη τα τελευταία χρόνια, διανυκτερεύσαμε δύο νύχτες, ξεναγηθήκαμε στο ιστορικό κέντρο της πόλης (Στρατιωτικό Μουσείο, Μονή Καλογραιών - Ι.Ναός Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης – απ’ όπου και τα γνωστά καλαματιανά μαντήλια, Άγιοι Απόστολοι - από εδώ ξεκίνησε ο αγώνας το 1821 - Ι.Ν. Υπαπαντής, επιβλητική Μητρόπολη της Καλαμάτας, Μπενάκειο Αρχαιολογικό Μουσείο με πλούσια συλλογή αρχαιοτήτων, εξαιρετική διευθέτηση των χώρων και ταξινόμηση των εκθεμάτων, Κάστρο Καλαμάτας, Πάρκο Σιδηροδρόμων). Η παραλία μετά τη διαπλάτυνση και τον καλλωπισμό της φαντάζει υπέροχη με τα ωραία καφέ, μπιστρό, εστιατόρια και τουριστικά καταστήματα με τα ωραία μαντήλια και τα τοπικά προϊόντα.
Στις 5 Ιουνίου αναχωρήσαμε για την ιστορική Πύλο. Ενδιάμεσος σταθμός η Αρχαία Μεσσήνη, 13χλμ. από την Καλαμάτα στο χωριό Μαυρομάτι, όπου και το ραντεβού με τον κ. Π. Θέμελη. Η θερμή υποδοχή και το κλίμα ευφορίας που επικράτησε δημιούργησαν μία ατμόσφαιρα άκρως φιλική, συνέβαλε σε αυτό και ο υπέροχος αρχαιολογικός χώρος. Του προσφέραμε την καινούρια έκδοση του αρχιτέκτονα Β.Κολώνα «Η Θεσσαλονίκη εκτός των τειχών», (Εικονογραφία της συνοικίας των εξοχών). Πέρασε ένα δίωρο περίπου ακολουθώντας τον Καθηγητή να περιγράφει την Κρήνη της Αρσινόης, το Ιερό του Ασκληπιού, τo θέατρο και το εκκλησιαστήριο του Ασκληπιού, (το περασμένο καλοκαίρι δόθηκαν σε αυτά παραστάσεις υψηλού καλλιτεχνικού περιεχομένου), το Στάδιο, το Γυμνάσιο, το ιερό Διός Σωτήρος, τη Δυτική πλευρά της Αγοράς, το ιερό ήρωος, πιθανώς του Αριστομένη, τη Ρωμαϊκή έπαυλη των ύστερων ρωμαϊκών χρόνων, το θησαυρό, το θρίγκο και άλλα και άλλα... Μας συνεπήρε με το μεστό του λόγο, τη γλαφυρότητα της περιγραφής, το πάθος για αυτό το τεράστιο έργο, τον ακολουθούσαμε μέσα στη νεροποντή λες και είχαμε μετουσιωθεί. Συγκλονιστική η ισχυρή προσωπικότητά του, μας μετέφερε στους χρόνους εκείνους, στην πολιτεία που ίδρυσε ο Θηβαίος Επαμεινώνδας το 369 π.Χ. μετά τη νίκη του επί των Σπαρτιατών στη μάχη των Λεύκτρων και την εισβολή του στη Λακωνία. Είναι κτισμένη η Μεσσήνη στους πρόποδες του όρους Ιθώμη. Η επιλογή του τόπου έγινε με τη βοήθεια ιερέων και μάντεων μετά την αποκάλυψη της υποτιθέμενης διαθήκης του Μεσσηνίου ήρωα Αριστομένη. Το όνομά της το πήρε από τη Μεσσήνη κόρη του βασιλιά του Άργους Τριόπα. Είναι κτισμένη με βάση τις αρχές του Ιπποδάμειου πολεοδομικού συστήματος. Εργάζονται καθημερινά εκεί αρχαιολόγοι, συντηρητές, εργάτες, ανακαλύπτοντας συνεχώς νέα ευρήματα. Με το πέρας της ξενάγησης, ήλθε η ώρα του αποχαιρετισμού, ευχαριστήσαμε θερμά και ευχηθήκαμε να ολοκληρωθεί σύντομα αυτό το τεράστιο και καταπληκτικό έργο. Το Μνημείο αυτό έχει γίνει ήδη σημείο αναφοράς και διεθνής πόλος έλξης. Αποχωρώντας, λες και νιώθαμε μία πνευματική ανάταση. Θα έπρεπε όλοι οι Έλληνες να εντάξουν στους μελλοντικούς τους προορισμούς μία επίσκεψη στον αρχαιολογικό χώρο της «Αρχαίας Μεσσήνης». Ακολούθησε ξενάγηση στο Μουσείο με τα ευρήματα της ανασκαφής.
Αναχωρήσαμε για την Πύλο (Ναυαρίνο), όπου και διανυκτερεύσαμε δύο νύχτες. Συγκινείται κανείς όταν φθάνει στον ιστορικό αυτό χώρο. Πολύ γραφική, μικρή με το ωραίο λιμάνι, τον φυσικό όρμο του Ναυαρίνου, με τη νήσο Σφακτηρία φυσικό εμπόδιο στα άγρια κύματα του πελάγους που ανοίγεται πίσω της. Με το καραβάκι περιπλεύσαμε τον όρμο αυτό, κατεβήκαμε στη Σφακτηρία, όπου και τα μνημεία των Ρώσων των Γάλλων και των Άγγλων που έλαβαν μέρος στη Ναυμαχία του Ναυαρίνου το 1827, (Κόδριγκτον, Δεριγνύ, Χευδν). Στο κάστρο της Πύλου, κτισμένο από τους Οθωμανούς το 1573, αντικρύζουμε τους στρατώνες του Στρατηγού MAISON και το Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος. Σε ένα κτήριο στεγάζεται η έκθεση «Ναυάγια», μία εξαιρετική έκθεση όπου αναδεικνύονται όλα τα ναυάγια της Πελοποννήσου. Επόμενος σταθμός η Μεθώνη με το πολύ εντυπωσιακό κάστρο της. Στη συνέχεια φθάνουμε στην Κορώνη, στο κάστρο, τη δίδυμη με τη Μεθώνη καστροπολιτεία της Μεσσήνης. Το κάστρο της Κορώνης κατοικείται, πολύ γραφικά τα σπίτια, πνιγμένα στα λουλούδια, με θέα φανταστική στο πέλαγος. Εκεί και η Παναγία η Ελεήστρα, η Μονή του Τιμίου Προδρόμου, η εκκλησίες: της Αγίας Σοφίας και του Αγίου Χαραλάμπους. Ερείπια αρχαίων Ναών συναντά ο επισκέπτης του Κάστρου, όπως επίσης και ερείπια παλαιοχριστιανικών Ναών. Ελιές και άλλα δέντρα, πολλά λουλούδια, ξεκουράζουν το μάτι. Και σκαλάκια, σκαλάκια άπειρα. Ιδιαίτερα όμορφη η παραλία του Φοινικούντα με τη λεπτή άμμο και τα γαλάζια νερά της.
Η επόμενη μέρα μας βρίσκει να οδεύουμε προς Πάτρα. Στο δρόμο μας η λιμνοθάλασσα της Γιάλοβας, μία περιοχή με τεράστια οικολογική σημασία, υδροβιότοπος σπουδαίος με πάρα πολλά είδη πουλιών και πολλά από αυτά πολύ σπάνια. Παρά κάτω η φημισμένη παραλία της Βοϊδοκοιλιάς, ίσως η διασημότερη παραλία της Μεσσηνίας. Και παντού γύρω μας απέραντες εκτάσεις με ελαιώνες, ευλογημένο το δέντρο της ελιάς. Ανεβαίνοντας προς Πάτρα (επόμενος σταθμός διανυκτέρευσης), παραλιακώς, αγναντεύοντας το Ιόνιο Πέλαγος, σταματούμε για λίγο στα Φιλιατρά, το μικρό Παρίσι όπως το αποκαλούν, με τα σιντριβάνια, τα πάρκα και ένα πύργο του Άιφελ σε μικρογραφία. Ένας καφές στην πολύ όμορφη παραλία της Κυπαρισσίας, στην οποία λατρευόταν στην αρχαιότητα εκτός του Απόλλωνα και η «Κυπαρισσία Αθηνά», μας ξεκούρασε και μας προετοίμασε για το άλλο σπουδαίο ραντεβού στην «Αρχαία Ολυμπία» πλέον, με ξεναγό την κυρία Μαρία. Ρίγη συγκινήσεως καταλαμβάνουν τον επισκέπτη σε αυτούς τους αρχαιολογικούς χώρους της πατρίδας μας. Καταρχήν ξεναγηθήκαμε στο Νέο Μουσείο. Με την είσοδο στο Μουσείο αισθάνεσαι ένα δέος. Ο Ερμής του Πραξιτέλους, η Νίκη του Παιωνίου, τα αετώματα του ναού του Διός καθώς και αναθήματα των αρχαίων Ελλήνων προς τους Θεούς του Ολύμπου, ήταν μερικά από τα εκθέματα που θαυμάσαμε για μία ακόμη φορά. Βέβαια συνετέλεσε τα μέγιστα η ξενάγηση, ο λόγος της ξεναγού μας και για πολλοστή φορά συγκλίναμε στην άποψη πως η διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών θα έπρεπε να ήταν επιβεβλημένη στα Γυμνάσια και τα Λύκεια της χώρας μας. Η επίσκεψη στον αρχαιολογικό χώρο ήταν το επιστέγασμα. Η Άλτις, τα Ιερά, το Στάδιο, το Πρυτανείο, η Στοά της Ηχούς και τόσα άλλα συνθέτουν τον μαγευτικό αυτό τόπο, το σημαντικότερο θρησκευτικό και αθλητικό κέντρο, στην πανέμορφη πράσινη κοιλάδα μεταξύ των ποταμών Κλαδέου και Αλφειού, στους πρόποδες του κατάφυτου Κρονίου Λόφου. Αυτή είναι η «Αρχαία Ολυμπία». Η Ολυμπία είναι μία μικρή κωμόπολη που τα τελευταία χρόνια μεταμορφώθηκε σε ένα κομψοτέχνημα, χάρις στον τουρισμό. Στην Ολυμπία στεγάζεται το Μουσείο «Αρχιμήδη» του Κ. Κοτσανά. Σε αυτό διαπιστώνουμε τις εφαρμογές των «Αρχών του Αρχιμήδη» σε διάφορα εργαλεία της καθημερινής μας ζωής. Και ο επόμενος σταθμός μας η όμορφη και πολύβουη Πάτρα. Από το ξενοδοχείο πάνω στην παραλία απολαύσαμε το ηλιοβασίλεμα στα απέναντι βουνά της Στερεάς Ελλάδας. Προσκύνημα στον Άγιο Ανδρέα, λέγεται πως ο Ναός αυτός είναι ο μεγαλύτερος στην Ελλάδα αλλά και στα Βαλκάνια.
Και ήλθε η ημέρα της επιστροφής. Διασχίσαμε την κομψή, κολοσσιαία και μεγαλύτερη σε μήκος καλωδιωτή γέφυρα στον κόσμο, την «υπεργέφυρα Ρίο-Αντιρρίο», με την επίσημη ονομασία «Γέφυρα Χαρίλαος Τρικούπης» (προς τιμήν του πρωθυπουργού Χαριλάου Τρικούπη, ο οποίος ήταν ο εμπνευστής της ιδέας). Το μήκος της είναι 2.200μ., το ύψος της επάνω από την επιφάνεια της θάλασσας είναι 52μ. και το βάθος της θάλασσας 65μ. Σε μία ώρα φθάσαμε στο αρχοντικό Γαλαξείδι με την πανάρχαια ιστορία και τη μεγάλη ναυτική παράδοση. Προσκύνημα στον Άγιο Νικόλαο με το υπέροχο ξυλόγλυπτο τέμπλο, τεχνοτροπίας μπαρόκ, και στην Αγία Παρασκευή με το ηλιακό ρολόι. Το Ναυτικό Μουσείο στεγάζεται σε ένα πολύ όμορφο αρχοντικό, πνιγμένο στα λουλούδια, δωρεά του καπετάνιου ιδιοκτήτη. Από εκεί κατευθυνθήκαμε στην Ιτέα, την παραλιακή πόλη στο μυχό του ομώνυμου κόλπου, τουριστική, πλούσια, με λειτουργικό ρυμοτομικό σχέδιο, και λιμάνι με σύγχρονη μαρίνα και κατάλληλο για τα κρουαζιερόπλοια. Ένας καφές, ένα μεζεδάκι στην πανέμορφη παραλία και πήραμε το δρόμο της επιστροφής, ανεβαίνοντας τις στροφές του κατάφυτου Μπράλου με πολύ ωραίο δρόμο που δεν θύμιζε με τίποτα το Μπράλο της παλαιότερης εποχής.
Τελικά σε κάθε μας ταξίδι ανακαλύπτουμε τις ανεξάντλητες ομορφιές της πατρίδας μας, της Ελλάδας.


Φωτογραφίες

↑ Επάνω