Εκδρομή σε Κεφαλληνία - Λευκάδα
23-27 Μαΐου 2011
Την Δευτέρα 23 Μαίου, ώρα 7.30 π.μ. αναχωρήσαμε από το Αρχαιολογικό Μουσείο. Κατευθυνθήκαμε προς Ιωάννινα με ενδιάμεση στάση για καφέ. Από Ιωάννινα πήραμε τον δρόμο για Πρέβεζα. Ενδιάμεσα σταματήσαμε στα Σύββοτα και από εκεί, Πρέβεζα, σήραγγα του Ακτίου, Λευκάδα. Διασχίσαμε όλο το νησί, πανέμορφο, καταπράσινο, γεμάτο λουλούδια, είδαμε τον θρυλικό Σκορπιό, θαυμάσαμε γραφικούς όρμους, μαγεία. Καταλήξαμε στη Βασιλική, στο νότιο άκρο της Λευκάδας, ένα πανέμορφο ψαροχώρι, γραφικό πνιγμένο στα λουλούδια, στην προκυμαία τα ψαράδικα καίκια και στο πλακόστρωτο απλωμένα εκατοντάδες δίχτυα για να στεγνώσουν μέχρι την επόμενη αναχώρηση για ψάρεμα. Μετά το φαγητό επιβιβαστήκαμε στο φέρρυ-μπωτ και περάσαμε απέναντι στην Κεφαλλονιά στο Φισκάρδο σε μισή ώρα. Διασχίσαμε όλο το νησί και σε δύο ώρες περίπου είμασταν στο Αργοστόλι. Το ξενοδοχείο μας “IONIAN PLAZZA” στην πλατεία εξαιρετικό. Βγήκαμε βόλτα, φαγητό, διανυκτέρευση.
Την Τρίτη 24 Μαΐου ξεκινήσαμε πρωί μετά το πρόγευμα, ξεναγηθήκαμε στις Καταβόθρες και από εκεί σε μία ώρα είμασταν στην πανέμορφη Άσσο, ώρα 11.15π.μ. Φυσικά το πρωί γνωρίσαμε την ξεναγό μας κ.Σίσυ, η οποία μας συνόδευσε σε όλες μας τις εξορμήσεις στο νησί και μας γοήτευσε με το στυλ και το λόγο της.
Μετά από αλλεπάλληλες τηλεφωνικές επικοινωνίες με τον Πρόεδρο της Κοινότητας Άσσου κ. Σπυρίδωνα Παπασπυράτο, είχαν ρυθμιστεί οι λεπτομέρειες για την μικρή τελετή του μνημοσύνου της Σταματίας Βαλαγιάννη και του Εμμανουήλ Βαλαγιάννη. Είχε ειδοποιηθεί ο ιερέας από το Αργοστόλι (η Άσσος έχει τώρα μόνο 20 κατοίκους, άρα δεν έχει μόνιμο ιερέα) και μας περίμενε την προγραμματισμένη ώρα εκεί, φέρνοντας μαζί του το πρόσφορο, τον δίσκο με τα κόλλυβα για 35 άτομα και τα κουλουράκια που όλα τα είχε παραγγείλει ο Πρόεδρος στο ζαχαροπλαστείο Αργοστολίου, όπως είχαμε συμφωνήσει τηλεφωνικώς. Κινήσαμε όλες μαζί για το νεκροταφείο, ο τάφος που επί χρόνια ήταν σε κακή κατάσταση, ήταν επισκευασμένος, γυαλισμένος, ευπρεπής με την φροντίδα του Προέδρου. Τα λέγαμε όλα από τηλεφώνου. Έγινε το τρισάγιο, ανάψαμε και καντηλάκι, θυμιατό, κρασί. Όλα αυτά με την φροντίδα της κ. Φ. Μπαλάση, ταμία του Δ.Σ. Εναποθέσαμε ένα εξαιρετικό στεφάνι από αμάραντα, πρωτοβουλία και προσφορά της κ. Αικ. Δώδου με τις ωραίες κορδέλλες: «ΣΤΑΜΑΤΙΑ ΒΑΛΑΓΙΑΝΝΗ, ΣΤΗΝ ΓΥΜΝΑΣΙΑΡΧΗ ΟΙ ΜΑΘΗΤΡΙΕΣ, ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΟΥ». Το φροντίζαμε σε όλη την διαδρομή σε 2 καθίσματα μη μας πάθει κάτι. Επιστρέψαμε στο χωριό όπου κάτω από τον πλάτανο, όπως τότε, ήταν ωραία στρωμένα τραπέζια, σερβιρίστηκε ο καφές με τα κουλουράκια και τα κόλλυβα σε ωραία μπωλ. Ο ιερέας μας απηύθυνε λίγα λόγια συγκινητικά. Εν συνεχεία η τότε Γραμματέας του Δ.Σ. εξεφώνησε έναν μικρό λόγο που είχε ετοιμάσει, με το βιογραφικό της Σταματίας Βαλαγιάννη, σκιαγράφησε τον χαρακτήρα της και έκανε αναφορά στην προσφορά της προς την κοινωνία και προς την Πατρίδα. Βέβαια έγινε αναφορά και στον Μανόλη Βαλαγιάννη, το όνομα του οποίου μνημονεύθηκε φυσικά και στο τρισάγιο. Η ατμόσφαιρα ήταν πολύ συγκινητική και για εμάς αλλά και για τους λίγους παρισταμένους κατοίκους του χωριού. Ο ιερέας –μορφωμένος και καλλιεργημένος μας ζήτησε αντίγραφο του λόγου μας για το αρχείο της εκκλησίας.
Έκανε μεγάλη εντύπωση στους κατοίκους της Άσσου αλλά και στους άλλους και προκάλεσε συγκίνηση το γεγονός ότι οργανώσαμε την εκδρομή μόνο και μόνο για να αποτίσουμε φόρο τιμής στην Γυμνασιάρχη μας. Προσφέραμε ένα λεύκωμα στην κοινότητα Άσσου για να γνωρίσουν οι επίγονοι την αξία και προσφορά των προγόνων τους και ένα λεύκωμα στον Πρόεδρο της Κοινότητας σαν ευχαριστήριο, έναν άνθρωπο πολιτισμένο, σοβαρό με οράματα και πολλή αγάπη για τον τόπο του. Καταθέσαμε δωρεά 200ε στην Κοινότητα. (Συγκεντρώνουν χρήματα για την ανακατασκευή του μνημείου των Ηρώων). Κατά τη συζήτησή μας εκεί με τον Πρόεδρο, μας έδωσε την ιδέα, αν έχουμε τη δυνατότητα να δωρήσουμε μία μαρμάρινη πλάκα που να τοποθετηθεί στην είσοδο του χωριού. Στη μία πλευρά να αναφέρεται το όνομα του Ιωάννη Πατρικίου, νευρολόγου χειρουργού, αδελφού της Σταματίας Βαλαγιάννη στον οποίο το χωριό οφείλει πολλά (όταν επισκεπτόταν την Άσσο εξέταζε δωρεάν τους κατοίκους της και αυτούς των γύρω περιοχών). Στην άλλη πλευρά να αναφέρεται το όνομα της Σταματίας Βαλαγιάννη με λίγες φράσεις από το αφιέρωμα που διαβάσαμε εκεί. Υποσχεθήκαμε να το συζητήσουμε.
Η Πρόεδρος κ. Αικατερίνη Κοσμά, που δυστυχώς δεν συμμετείχε στην εκδρομή μας, πρότεινε να δώσουμε στις εφημερίδες της Κεφαλλονιάς προς δημοσίευση φωτογραφίες από την τελετή και ενημερωτική λεζάντα. Αυτό πραγματοποιήθηκε μόλις επιστρέψαμε στην Θεσσαλονίκη. Έγινε εκτενής αναφορά στις εφημερίδες «ΗΜΕΡΗΣΙΟΣ» και «ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ». Μας απέστειλαν από 2 φύλλα της 14ης και 15ης Ιoυλίου ταχυδρομικώς για το αρχείο μας.
Αποχωρήσαμε από την Άσσο γύρω στη 1.30μ.μ. συγκινημένες και ευχαριστημένες ότι επιτελέσαμε ένα καθήκον ιερό. Κατευθυνθήκαμε στο Φισκάρδο. Μας περίμενε η πασίγνωστη από τα τηλεοπτικά κανάλια κ.Τασία στην οποία είχαμε τηλεφωνήσει. Στην παραλία φάγαμε όχι τόσο καλά όσο έπρεπε και επιστρέψαμε στο Αργοστόλι. Το απόγευμα αναζητήσαμε το τρενάκι και όλες μαζί επιβιβαστήκαμε και ξεναγηθήκαμε στο Αργοστόλι. Το διασκεδάσαμε πολύ, ήταν υπέροχα.
Την Τετάρτη 25 Μαίου ξεκινήσαμε το πρωι με την κ.Σίσυ για το Κοργιαλλένειο Λαογραφικό Μουσείο. Πολύ ενδιαφέροντα τα εκθέματα, βρήκαμε πολλές διαφορές ύστερα από 20 χρόνια, το Μουσείο εξελίσσεται, εμπλουτίζεται και αυτό οφείλεται και στο προσωπικό που εργάζεται εκεί με πολύ ζήλο και μεράκι. Αναχωρήσαμε για το Μοναστήρι του Αγίου Γερασίμου όπου μας περίμεναν οι μοναχές, είχαν ανοίξει το σκήνωμα, προσκυνήσαμε. Σε πιάνει δέος όταν εισέρχεσαι στο Ναό, αλλά συνάμα και γαλήνη καταλαμβάνει την ψυχή σου. Εν συνεχεία κατευθυνθήκαμε στο οινοποιείο του Συνεταιρισμού «ΡΟΜΠΟΛΑ» (είναι μία ποικιλία κρασιού), όπου ξεναγηθήκαμε, δοκιμάσαμε τα κρασιά με τυράκι, ψωνίσαμε, φωτογραφηθήκαμε, το τοπίο είναι όμορφο και η αρχιτεκτονική των κτηρίων ενδιαφέρουσα. Υπάρχουν αίθουσες πολιτιστικών εκδηλώσεων, εκθέσεων ζωγραφικής, γλυπτικής, αίθουσες συνεδρίων και γενικής μορφής εκδηλώσεων. Από εκεί κατεβήκαμε για φαγητό στους Πόρους σε ένα πολύ ωραίο εστιατόριο μπροστά στη θάλασσα. Ωραία αμμουδιά με το γνωστό χαλικάκι. Κάποια κορίτσια έκαναν μπάνιο στη θάλασσα. Το φαγητό εξαιρετικό. Κάποια ώρα ξεκινήσαμε για το σπήλαιο της Μελισσάνης, πήραμε βαρκούλες και περάσαμε κάτω από τους βράχους, φανταστική αίσθηση, υπέροχο φαινόμενο. Πήραμε το δρόμο για Αργοστόλι, στην διαδρομή η κ. Σίσυ έρριξε την ιδέα του Ληξουρίου και πρότεινε να φύγουμε με το φέρρυ μπωτ των 5μ.μ. μόλις φθάναμε στο Αργοστόλι. Πραγματικά, όσες θέλαμε τρέξαμε στην παραλία και μόλις προλάβαμε. Σαλπάραμε για Ληξούρι, μισή ώρα διαδρομή. Παρέα με την κ. Σίσυ περπατήσαμε στα δρομάκια του Ληξουρίου με τα καλαίσθητα καφέ και μαγαζάκια. Τεράστια η διαφορά στο Ληξούρι ύστερα από 20 χρόνια, ωραίοι πεζόδρομοι, περιποιημένοι, φρέσκα βαμμένα όλα τα κτήρια, η πλατεία χαριτωμένη και ποιοτικά αναβαθμισμένη. Ψωνίσαμε σουβενίρ, φάγαμε εξαιρετικό φαγητό, αγοράσαμε γραβιέρα Κεφαλλονιάς από τον Ρηγάτο και στις 8μ.μ. επιβιβαστήκαμε στο φέρρυ μποτ για Αργοστόλι. Καταλήξαμε όλες μαζί στο PREMIER όπως κάθε βράδυ, με τα εξαιρετικής ποιότητας και ποκιλίας εδέσματα. Ένα αμερικανικού επιπέδου καφέ-εστιατόριο-bistrot με άψογο service. Διανυκτέρευση. Το ξενοδοχείο μας “IONIAN PLAZZA” στην κεντρική πλατεία του Αργοστολίου με όλα τα δωμάτια στην πρόσοψη, 3*** εξαιρετικό, με μεγάλα δωμάτια, πολύ όμορφο μας εξασφάλισε πολύ άνετη διαμονή και ευχάριστη.
Την Πέμπτη 26 Μαϊου ώρα 7.30π.μ. φύγαμε για Σάμη, απ’ όπου πήραμε το φέρρυ μπωτ για Ιθάκη. Πρωι πρωι ήταν υπέροχα. Αποβιβαστήκαμε στο Βαθύ, περπατήσαμε στην παραλία, στα μαγαζάκια και μετά τον καφέ ξεκινήσαμε για τον γύρο της Ιθάκης. Δεν υπάρχει καραβάκι τώρα πια για το γύρο της Ιθάκης όπως τότε. Μία εξαιρετική διαδρομή και θαυμάσια θέα μας αποζημίωσαν. Φθάσαμε στον Σταυρό. Φωτογραφηθήκαμε μπροστά από την προτομή του Οδυσσέα στο όμορφο παρκάκι, δοκιμάσαμε ραβανί (σιμιγδάλι με μέλι, παρόμοιο με το δικό μας ραβανί) προμηθευτήκαμε για τους δικούς μας και συνεχίσαμε την υπέροχη διαδρομή μέχρι το Κιόνι, επάνω στη θάλασσα όπου μας περίμεναν. Η κ.Σίσυ είχε φροντίσει γι αυτό. Φάγαμε ψαράκια και καταπληκτική ψαρόσουπα, το τοπίο ειδυλλιακό, ένας όρμος γραφικός, να μη θέλεις να φύγεις. Κάποτε ξεκινήσαμε για την επιστροφή μας. Από την άλλη πλευρά του νησιού φθάσαμε στο Βαθύ, φερρυ μπωτ, Σάμη Αργοστόλι. Το βράδυ πάλι στο PREMIER. Ήταν το τελευταίο μας βράδυ, περάσαμε υπέροχα, ήμασταν εξαιρετική παρέα ομοιογενείς, ήρεμες και πολύ χαρούμενες.
Την Παρασκευή 27 Μαίου ετοιμάσαμε τις βαλίτσες και βγήκαμε βόλτα στο "λιθόστρωτο", τον πεζόδρομο του Αργοστολίου με τα μαγαζάκια – πολύ όμορφα σουβενίρ – γραφικά και τα πολλά καφέ. Στις 10.30 π.μ. ξεκινήσαμε για Πόρο. Στο πολύ όμορφο λιμάνι πήραμε καφέ. Επιβιβαστήκαμε στη 1μ.μ. στο φέρρυ μπωτ για Κυλλήνη, 1 1/2 ώρα η διαδρομή και άρχισε ο δρόμος της επιστροφής. 4 παρα 20΄Πάτρα, 4 παρά τέταρτο διαβαίναμε την καταπληκτική και ασσύλληπτα όμορφη γέφυρα Ρίου Αντιρρίου. Σε λίγο φθάσαμε στο γνωστό EVEREST για φαγητό με θέα την γέφυρα. Πήραμε κατόπιν την υπό κατασκευήν ΙΟΝΙΑ ΟΔΟ προς Καρπενήσι, Άρτα, Ιωάννινα. Η διαδρομή μαγευτική, ο δρόμος όμως κακός, με εξαίρεση τα λίγα νέα τμήματα. Στάση για καφέ έξω από τα Ιωάννινα, στάση για καφέ έξω από τα Γρεβενά, 11.30 μ.μ. στη Θεσσαλονίκη.
5 μέρες ξενοιασιάς, πλήρεις εντυπώσεων, συγκίνησης και ηθικής ικανοποίησης ότι επιτελέσαμε το καθήκον έστω και με αρκετά χρόνια καθυστέρησης.
Φωτογραφίες
